Düşünüyorum,
"Ulan..."
Diye bir lakırdı geçiyor ruhumun en yosma köşesinden,
Ulan sen sen ol ölmeye bile yaşarken sahip ol,
Ki zaten;
Bir nevi yaşamak değil midir,
Şu ölmek türküsünün üzeri kekik kokan nakaratı.