Murat, 42

GEÇMİŞİM..Ne hissettiysem onu yaşadım,onu söyledim..Hiç bir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım.Karşıma bazen gerçek yüzler,bazen sahteler çıktı,ama olsun ben yıne sadece hislerımle yaşadım.Asla sevmedım birine seni seviyorum demedım,yada asla birini severken karşılık beklemedım..Dostluguma deger biçmedım,sevgıme hiç bır zaman sınır çızmedım....Sevdıysem sonuna kadar gittimm.Bitirdıysem öldürsede hasreti geriye dönmedım..Bazen çok kırıldım,bazen belkıde kırdım,ama hata insana mahsustur dedım..Affetım,af diledım,onlar belkıde beni saflıkla yargıladılar,belkıde içten içe sinsice güldüler.....Ama asıl unuttukları şuydu;ben aldanmadım,aldanan her zaman kendılerı oldular,fakat bunu anlayamadılar.....BİR İNSAN KAYBININ NE OLDUGUNU bilmedıklerı için kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline gelmiş....Oysa ben hiç insan kaybetmedimm.....SADECE ZAMANI GELDIGINDE VAZGEÇMEYİ BİLDİMMMM

• Level

  1

• Points

  -250