
Aşk ne kadar tuhaf bir duygu,hayat ne kadar tuhaf.Birini deli gibi severken,onun seni asla umursamaması,küçük bir köpek gibi arada bir önüne gülücük kılığında bir kemik atması gibi trajik bir şey!
Ne zaman birini derinden sevsen,ilk önce seni terk ediyor.Çünkü sen onu hep sevensin.Onun için her şeyini feda edebilecek durumdasın çünkü.O senin hayatının merkezindedir.Onsuz olamayacağını iyi biliyor.O varken başkaları olmayacaktır hayatında.Bütün yaşamın onunla dolup taşacaktır,bunu biliyor aşık olduğun insan.
Sen bir limansın onun için.Ne zaman hayattan darbe alsa gelip ilk sığınacağı yer sensin.Ve sen ona asla kötü davranmayacaksın.Onu hep korunmaya muhtaç bir bebek gibi sarıp sarmalayacaksın.Ve senin yanında,belki de senin telefonundan arayacaktır peşinde koştuğu ulaşılmaz sevgilisini.Acımasız ,gizemli,güçlü,insan ı insan yerine koymayan sevgilisini ne kadar çok özlediğini söyleyebilecektir yüzüne.Çünkü sen sevenin halinden anlarsın.Safsın sevdiğine kıyamayansın!
Ve sana edebileceği kadar eziyet edecektir sevdiğin kişi.Çünkü sen elde birisin onun için.
Çünkü sen insanı insan yerine koyan,birilerini üzmek yerine kendini üzmeyi tercih eden acıya yataklık edensin...