Kadir, 42

Taşralarına kar yağıyor gecenin

kucağımda yeni yetme bir hayâl

bilekleri kesilmiş bir aydınlığın gölgesinde

dilim kelepçeli

gözlerim perçinli

yasak gelmiş cümlelerime

filizleri çoktan koparılmış rüyalarımın

ertesi ömre kalmış bir çok mutluluk

ve katledilmiş fikirlerim

Güneşe sıfır bir şehirde bıraktım gülümsemeleri

sırtımda iki çuval dolusu umut

ve ceplerime iliştirilmiş bir kaç nasihat

çoğu baba yadigarı

altı patlar kadar tesirli kimi bakışlar

ve bir o kadar tehlikeli yalnızlık

korkuyla heyecan arasındaki ince çizgide gidip geliyor nefesim

adımlarım daha sert

tüyleri ürperiyor dudaklarımın

ve içimde bir deli cesareti

karanlığı kovalıyorum sokak sokak

ruhum kadar ürkek

ellerim kadar korkak...

• Nivel

  1

• Puntos

  0