Kader, 34

Bazen öyle bi noktaya geliyorum ki...Birçok şeyin adını koyamaz oluyorum.Dost,düşman,ask,öfkem ve neşem sanki hep birbirine karıştı...İnsanlar daha bi acımasızlaşıyor...İşte bu yüzden kabuğum daha sert...Attığım adımlar ürkek ve yavaş.Hayallerim sınırlı ve kalbimin anahtarı ise sadece samimiyet...Gerisinde bir canım kalıyor.Oda ALLAH'A emanet...

• Niveau

  1

• Points

  20