Sağlam, 58

Ne hesabını veremiyeceğim günüm.ne.de vijdanimi lekeleyen bir geçmişim

Ne hissetiysem onu söyledim onu yaşadım.

Yaşadığım bir tek andan pişmanlık duymadım.asla keşkelerim olmadı.

Hiç bir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalamdım.

Karşıma bazen gerçek yüzler bazen sahteleri çıktı.

Ama olsun ben yene sadece hislerimle yaşadım.

Asla sevmediğim birine seni seviyorum demdedim.

Yada asla birini severken karşılığını beklemedim.

Dostluğuma değer biçmedim.

Sevgime ise hiç bir zaman sınır çizmedim

Sevdiysem sonuna kadar gittim.

Bitirdiysem öldürse.de hasretti. geriye dönmedim

Bazen çok kırıldım bazen belki.de kırdım.Ama hata insana mahsustur dedim.

Affetim af diledim kimileri birden fazla.kırdılar kalbimi ama ben onları yeniden affetim.

Onlar belki beni saflıkla yargıladılar. belkide içten içe sinsice güdüler.

Ama asıl unutukları şuydu ben aldanmadım.A ldanan her zaman kendileri oldular.Ama bunu anlayamadılar.

Bir insan kaybının ne olduğunu bilmedikleri için.kaaybetmek onlar için sıradan bir olaydı.

Oysa ben hiç insan kaybetmedim.

Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim.

İşte bu yüzden fahişe gönülerin kahpeliği asla koymadı bana........

• Nível

  1

• Pontos

  125