Hasan, 38

ஜ Tutamayacağım sözler vermem

ஜ Adımlarımda 'kim ne der' diye düşünmem

ஜ Basit kişilerle polemiğe girmem

ஜ Dünyada kimse üzülsün istemem

ஜ Bazı şeyleri asla affedemem

ஜ Geçmişime takılıp dert etmem

ஜ Yaşanmışlıkları kolay silemem

ஜ Acıyı tanıdıgım için,kimseye çektirmem

ஜ Cesaretsizligi 'gurur'la örtmem

ஜ Yalan ve taktiklerle ugraşmayın,yemem!

ஜ Dostlarıma laf ettirmem

ஜ Tutkularım var, vazgeçemem!

ஜ Gidiyosan eğer,çok özlesem bile dön demem

ஜ Artk kimseye kolay kolay güvenemem

ஜ Bi daha güvenmedikçe sevemem

ஜ Bazen çok severim ama söylemem..

ஜ Agır geliyosa bunlar,firar serbest,üstelemem

ஜ GeleneDe GiDeneDe eywallahım war

ஜ GelмişeDe GeçмişeDe sayGım...

ஜ вu hyat Benimse eĞeR ciDDen yaşamaya DeĞeR..

ஜ Dün DünDüR,BuGün вuGün..

ஜ DünYa 1 GünDüR oDa BuGünDüR

Bir ben var, sadece kendim gibi, benzeri yok. Iyi ya da kotu. Ama bir ben var, ne benden ote, ne de benden baska, sadece bana benzer. Peki sen ne ariyorsun? Neye benzememi bekliyorsun? Aradigin birseyler varsa, ben o degilim. Bekledigin biri varsa, ben degilimdir. Hic bilmedigini arayabilir mi insan? Ben bilmediklerin degilim ama bilmediginim. Anlatilmaz, yasanir degilim ben ama sozcuklere sigmam, yasama dagilirim. Yanliz hissedenlerden degilim ama gurultulerin icindeki sessizligindeyim. Kalabaliklara hakimim ama kalabaliklarin hakim olmasina izin vermeyenlerdenim. Bilmeyenim, ogrenenim. Sakin degilim, sakin davrananim. Zekiyim, zekasina guvenenim. Mantikli olanim ama duygularima onem verenim. Durustum, cunku kendimi kabullenenim. Herseyi severim, nefretsizim ama sozde sevgilere nefret duyanim. Ben aradigin degilim, karsina cikanim.

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim... Ne hissettiysem onu söyledim , onu yaşadım... Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım... Asla keşkelerim olmadı... Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım... Karşıma bazen gerçek yüzler , bazen sahteler çık...tı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım.. Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim , ya da asla birini severken karşılığını beklemedim... Dostluğuma değer biçmedim , sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim... Sevdiysem sonuna kadar gittim,bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim... Bazen çok kırıldım , bazen belki de kırdım... Ama hata insana mahsustur dedim..Affettim , af diledim.. Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim.. Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.Belki de içten içe sinsice güldüler... Ama asıl unuttukları şuydu... Ben aldanmadım... Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar... Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için... Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için...... Oysa ben hiç insan kaybetmedim... Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar

• Рівень

  1

• Очки

  35