Ezgi, 30

bu gece ilçeyken il oluveriyor yalnızlığım....

Ben senin en çok sesini sevdim

Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi

Önce

aşka çağıran,sonra dinlendiren

Bana her zaman dost, her zaman

...sevgili

Ben senin en çok ellerini sevdim

Bir pınar serinliğinde,

küçücük ve ak pak

Nice güzellikler gördüm yeryüzünde

En güzeli bir sabah

ellerinle uyanmak

Ben senin en çok gözlerini sevdim

Kâh çocukça mavi,

kâh inadına yeşil

Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar

Hiç biri gözlerin

kadar anlamlı değil

Ben senin en çok gülüşünü sevdim

Sevindiren,

içimde umut çiçekleri açtıran

Unutturur bana birden acıları,

güçlükleri

Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman

Ben senin en çok

davranışlarını sevdim

Güçsüze merhametini, zalime direnişini

Haksızlıklar,

zorbalıklar karşısında

Vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini

Ben

senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim

Tüm çocuklara kanat geren

anneliğini

Nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada

Sensin, her

şeyin üstünde tutan sevdiğini

Ben senin en çok bana yansımanı

sevdim

Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni

Mertliğini,

yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim

Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben

seni...

ümit yaşar OĞUZCAN..

• Nivel

  1

• Puntos

  -10