
bir sokak cocugundan baska hiç bir şey deyılım ben hayatta yasaması gerektiği gibi yasadım hayatı sokaklarda buldum ben bembeyaz bir kağıdın içinde gizliydi yanında birde silgisiz kalem vardı sonra merak ettim ve silgisiz kalemı arastırdım kımseler blmiyordu ve sonra birt gecenın sessizliğinde buldum anlmını kafam hafif dumanlıydı ve gerçekten hayat silgi kullanmaan resim çizmesini bilmekmiş ama herseye rağmen tam bir yasama sevinci var yüreyimde ve gözlerimde yasıyorum tıpkı suyun akışı gibi mutluluğu bılmem ve aşkı sevdayı ağlamayı bırakmayı terk etmeği menfaati uğruna adam satmayı arkadaş satmayı bızım umutlarımız vardı tıpkı sahılde kumsallara yazılmış sözcükler kadar kısacıktı ümidim ve anladımki bir takım seyleri ben daha ilk dalgada yitirdim simdi tekrar hayata sürükledım yasamayı ve tırnaklarımla eşiyorum topragın kalbini içinde kül var bir yangından arta kalan şimdi dalıp kaybolan ümitlerimi arıyorum ve gıpkı AHMET KAYA nın dediyi gibi güzel günler gelecekte saklı bizler yarınlara sevdalı ve zmana muhtaç insanlarız ve iyiye dair iç bir sey yok hayatın tortusu üzerimizden çıkmıyo olsun bre ulsun bu satten sonra ne olacaksa olsun allah herkezin çarşısına göre pazar boyuna göre mezar versin biliyorsunuz dünya deyil ama insanlar zalimm