Aynur, 35

İçimden gelenleri bağırabilecek kadar rahat biri olmak isterdim. ne depresyondayım, ne de mutsuz ama ruhumun yoğunluk derecesi yükselmiş durumda. bu galiba yaşadıklarıma bir şekilde uyumsuz olduğumu gösteriyor sadece. yaşanmışlıklar ve hayatın getirdiklerine yani. aklımdakileri bağırabilseydim de yaşadığı hiçbir olumsuzluğu hak etmediğini söyleyip sızlanan biri olmazdım bence. zaten böyle adamlara da “kendiyle barışık” diyorlar artık. benim kendimle ilgili bir sorunum da yok ki. aksine kendimle biraz fazla barışık olmaya başladığımı düşünüyorum son zamanlarda. geri çekilme yöntemini hayatıma adapte etmem gerekli sanırım. istenmedik sonuçlardan korkuyorum epeydir. ama daha çok beklenmedik sonuçlar tecavüz ediyor hayatıma. sonra bir ben çıkıyor ortaya, benden öte. Bir türlü üzerimden atamadığım bir utangaçlığım var, evet ya da hayır yerine belki demeyi, ne yapalım sorusuna fark etmez diye cevap vermeyi tercih ediyorum........

• Рівень

  1

• Очки

  0