
#
Uzun zamandır seni planlıyorum haksızca;
Belki seni en çok yıprattığımın,
yaşamaya yönelik trafik işaretlerinin ortasında yalnız bıraktığımın elbette farkına vardım.
Seni kaybettim.Bunu blliyorum.
Seni kaybettiğimi sen çekip gitmeden önce de biliyordum.Ortadaydı.
Bedel ve kefalet ortadaydı.
Kuşkusuz,hala da saygıyla ağlıyorum..
Elbette kızıyorsun bana;belki en çok da bu zayıflığıma..
Tedirginliğime,seni kaybetme endişeme,telaşıma,
Şaşkınlığıma,yetinmeme,müzakerelerde bulunmama..
Bilincimi sana yönlendirmeme,sürekli sürekli içmeme,
Kelimelerin kifayetsiz olma durumuna,vesaire vesaireye..
İnadıma öfkeleniyorsun.Hırçınlığıma öfkeleniyorsun.
Seni bırakmadığım için,
seni özgürlüğüne salmadığım için hiddetleniyorsun..
Bu da Aşk işte!
Bu da soysuzlaşmanın,aşkın getirdiği dalaveralarla kendine kilitlemenin başka bir çeşidi!
Büyük bir tesadüfe yenildim..