
Üzerime yıkılan yüksek apartmanlar, bana söylenmiş gibi çalan şarkılar
Bitmeyen derin hasret ve geçmeyen zaman,
En dibini ancak senin bildiğin o dipsiz kuyu, defol git şimdi rahat uyu
Ya biriktirdiğim onca yarınlık, ben yarımken yarınla bu gün arasında nedir farklılık ?
Senden varan güller artık rayihasız,
ben uslu çocuk sen arsız,
sensiz yerim yurdum yokmuş gibi ben diyarsız
Herkes bana bakıyormuş gibi, ama herşey normal
Sorulan sorular en çok acı veren, her yerden sual
Ben bir aç, sense tok misal, sen olmadan ne işe yarar en güzel kumsal, ne olur gitme kal
Bir tek özlemleri deviremedim şu ince bileklerimle, geriye kalan herşeyi yıktım, fena yaptım
Ve en güzeli unuttum, defalarca tekrarladım kendimi, her yeni gün için
Ama her yeni gün eskidi, yarın baktım ki hep ordayım, aynı noktalardayım, ortada kalmış ortalık kişiyim.