Kemal, 35
SONBAHAR
Sessiz bir sonbahar akşamı,
bomboş sokaklar yalnız kaldırımlar.
Hayallerine, kavuşmak isteyen hayallerim,
Bir durak ötedeki sensizlik.
Yalnızlıgımda yuruyorum.
Bir ay ışığı, hafifçe süzülür gözlerimde.
Hissettikçe seni tenimde, hayalin gelir önüme.
Son durak beklide;
yok olur hayallerimde varlıgın.
Yitiriyorum seni. Ve sana ait olan herseyı.
Bir ay ışığı sılıyor, gözlerimden akan her yaşı.
Ve bir damla yaş, anlatıyor senı, bos sokaklara
yalnızlıgımın en cok ıcımı acıttığını.
Birlikte soluklandıgımız o ağacın, gölgesınde
sımdı sonbaharın, dökülen yaprakları var .
Bir iz kaldı bizden, o yapraklara,
Esen her rüzgarda fısıldamadı mı kullagına benı ?
Gözlerinin tam içinde göremedin mi bizi ?
hissedemedin mi yalnızlıgında nefesı mı ?
ve dokunamadın mı tenıme gözlerini ?
Son defa * *
Kaybetse gözlerim karanlığa çıksa yolum
Ellerim dokunsa saçlarına
O eski koku bulsa beni, son defa
Son yaprak bi umut hayata,
Tut ellerimi kaybolmuş yıllarım
Beni unutma gel, kaybettiklerim hepsi son bir adım
ayırma gözlerimden gözünü
Yalnız kalmak istemiyorum karanlıkta
Son defaaa, son defaaa
Sende bulduğum beni yokluğunda arar oldum
Bir uçurumdan kayıp gider gibi
Bedenin hükmedemediği çığlıklarıyla uçurumun kıyısında
son nefesteyim.
ÖZLÜYORUM 09.07.2012
Yalnız bir nefes daha var
düşerken ben. gözlerinden
yalnız tek bir bakış kaldı aklımda
üşürken ben. yokluğunda
bir sen varmışsın masalımda
bin sen olmuşsun yağmurlarda
vuran her damlada kapımda
çınlayan kulaklarım olurmuş aklımda
sol yanım özlüyor seni;
içine kana kana ağlıyor.
sayıklıyor duvarlara adını.
çığlıklara boğuluyor dört yanım.
ömür geçerken her anımda,
sana sarılmayı özlüyorum.
hayat bile biterken, bir gün;
ben yine, senin olmayı istiyorum.
İZMİR **
Seni tanımaktı İzmir tüm duygularıyla üzüntü keder ve mutluluklarıyla ona sarılmak, gözlerine bakmaktı İzmir. Gözlerinden damlayan tek damla gözyaşı yağmurum olurdu İzmir’de hiç şemsiyemi açmadan çırılçıplak dolaşmaktı sağnak göz yaşlarında. Bazen gülerdin ağlarken, hemen çıkardım pencereye hırçın sağanaktan sonra usulca tatlı güneş beliriverirdi İzmir ufuklarından, tanımlayamadıgım duyguların belirirdi gözlerim de, biraz heycanlanırdım yine. Uzaklara daldıkça gözlerim, karşımda beliri verirdin sana dokunur hissederdim, yine birlikte güler ağlardık sen İzmir olmustun ömrüme; seninle ıslanır senınle üşür seninle terlerdim, bazen ise; tüm pencerelerimi perdelerimi kapatır. Karanlık odama çekilirdim gercekle yüzlesmek nasıl bir duygu bilmek isterdim. İzmirdeyken hayatımın nasıl sen dolduğunu anlardım. İzmirden ayrı bir yerde yaşlanmak beni terk etmek kadar acı verirdi. Artık İzmir sen olmustun
kemal özçiftçi . .. 12. 07. 2011 . .
BİR KADEH SESSİZLİK
Susuyorum bakarken gözlerine
Alamıyorum saklı cennetınden beni
Mutlu bir baslangıç gülüşün
Mavi bir gökyüzü
Sakladığın duygular anlatır
Bir kadeh sessizlikle sen
Avuçlarında ilkbahar ve güneş
Erir bir kar tanesi gökyüzünden.
Anlatır tüm yıldızlar senı
Kayıp giden tenimden ellerini
Bir rüzgar eser önce usulca
Bir kadeh sessizlikle sen
Sahipsiz duyguların sende,
Bıraktığı izler sahte gülüşler.
Yada çığlıklara boğulur
Bir kadeh sessizlikle sen
22.07.2012
Kemal Özçiftçi
אודות
- ג'ליס (המשחק האהוב)
תמונות
הפיד ריק