Tuncer, 45

Bir dilin bütün sözcüklerini kullansam seni tarif Edemeyeceğimi biliyorum. ulaşılmaz oldun hep; dokunmak Hissetmek ve dolu dolu yaşamak isterken seni, kocaman bir... Devamı Yalnızlıktı payımıza düşen Payıma düşen her şeyi erteledim. ama erteleyemediğim bir Şey vardı, sana benziyordu. su olsan dokunduğumda Bozulurdun, bozulmayan bir 'şey'din... gidilecek bir yer Olsa sonu olurdu, sonu olmayan bir 'şey'din...

Yαnmαk istedim be anne,bitmek istedim,kırmαk,dökmek istedim.öLsem istedim.[qitmesin istedim bitmesin istedim.]çiğnemesin yitmesin istedim.Bαnα üç beden büyük hαyαller kurdum hep [ Yüreğimin mαgmαsınα uLaştım kαzımαk'tαn toprαk yuttum zehir soLudum αşk kustum.] ''küf tutmuş İçin dediler,αnLαtαmαdım'. [..bir tek ondαn iz kαlmαdı bende ben qit demedim o kαlmαdı..] BU SEHİRDEN NEFRET EDİYORUM ŞİMDİ

O kadar içime sindim ki,vinç getirsen kalkmaz başım.Yok Gömüm burada canlı naaşım,

İç çekmekten düşünmekten

agardı saçım.Düşersem yanarım....!

SAHTEKAR OLANI BAŞKASIYLA KALANI,BİR GECELİK OLANI İSTEMEM BEN,ALEMİ GÖRENİ GECELERİ BİLENİ ÇOK PARAYI SEVENİ ADAM EDEMEM BEN. ÇOK PARAYI SEVENİ İSTEMEM BEN

Trafiği hiç aksamayan bir şehrin insanına, nasıl anlatabilirim ki ben, kilitlenip kalmış bir yolda, ambulansların sirenlerinin bile bir işe yaramadığını. Nasıl tarif edebilirim, içimdekilerin çoğu zaman o ambulanslar kadar savunmasız, koca bir kalabalığın içinde çaresiz kalakaldığını.

İnsan bilmediği bir şeye benzetemez ki duygularını. Kokusunu bilmediği bir çiçeğe, sokaklarını görmediği bir şehr

in güzelliğine, ellerine dokunamadığı birinin gözlerinde göremediği resmine benzetemez ki hiçbir şeyi. İşte o yüzden kalıyorum ya ben, hep aynı noktada. O yüzden buluyorsun sen beni, dönüp dolaşıp geldiğinde, hep aynı sokakta. Çünkü tarifsiz bulamıyorum yolumu ben. Bu yüzden öyle ısrarla gel diyorum işte. Biliyorum ki kaybolmayacağım asla, sen öyle ellerimden tutarken..

Dün “Canım” olan, yarın düşmanım olamaz benim.Yaşananların hatırı hep saklı kalır,hatırları sorulur selamları hep alınır…”sildiklerim”​ vardır bir de,onlar yanlışlarım ve pişmanlıklarımdır,ad​ları anılmaz,hatırları sorulmaz,sadece BEDDUALARIMDIR ! Vicdanla birlikte “şeref” ararım ben sevdiklerimde...Her zaman doğru değildir elbet seçimlerim.Zaman g

elir “şerefsizleride” severim ! Her yerde gözüm kulağım vardır benim, “eksik söylemek yalan söylemek değildir” mantığındaki çok dürüstler,beni değil kendilerini kandırırlar yalnızca.Bilmezden gelişlerim,aptala yatışlarım,kaybetme korkumdan değil;Karşımdakileri​n yalan söyleme potansiyellerine olan merakımdandır ! “inkar” olmaz benim hayatımda,yaşananı yaşanmamış saymam...sayanlarıda​ saymam !!! -

Vardın ama kanadı kırık kuştum sustum sözlerime küstüm

O tez dönüşleri geç olunca kendime tahammüllü öğrendim

Kördüm bilendim hayata direnmeyi öğrendim

Sevgisizlikten insanları ,hayatı, doğayı,sevmeyi öğrendim

Şefkatsizlikten nasıl şefkat gösterildiğini öğrendim

... İlgisizlikten insanların ne kadar ilgiye muhtaç olduğunu öğrendim

Korkmayın kimseye borcum yok

Varken yok saymayı ben onlardan öğrendim

Yokluklarında yalnızlığı yalnız insanların neler hissettiğini öğrendim

Kaybolmuş bir dilin sözcükleri gibi bu sözcüklerı yaymayı öğrendim

Vazgeçtiysem hep sağnak yağışlarından

Vazgeçtiysem bitmek bilmez kışlarından

Korkmayın kimseye verilecek hesabım yok

Varken yoksaymayı ben onlardan öğrendim

Duyguları bilmediklerinden insanların duygularını duyumsamayı öğrendim

Muhtaçlığı hissetmediklerinden birinin daha elini tutmayı öğrendim

Bana şer gibi gelenlerin ardındaki hayırları görmeyi öğrendim....

• Nível

  1

• Pontos

  35