Elif, 46

Küçük bir kız olsam, küçük bir sihirbaza aşık olmak isterdim. Boş işler ve sihir peşinde koşardık.

Ondördümdeyken güzel yüzlü bir sokak serserisine, onaltımda bir asiye aşık olurdum. Boş işler ve olmazlar peşinde koşardık.

Otuz yaşına gelsem hala masallara, ejderhalara ve orta dünyaya inanan bir adama aşık olurdum. Boş işler ve aşk peşinde koşardık.

Kırklı yaşlarımda muhtemelen çocukluk hayali uçmak, görünmezlik ve banka soymak olan birine aşık olurdum. Boş işler ve doyamadıklarımızın peşinde koşardık.

Ellili yaşlarımı denizler altında yirmibin fersahı aramaya çıkmış birine adardım. Boş işler ve hayatın dibinin peşinde olurduk.

Altmışlarımda güzel gözleri ve sımsıcak elleri, her sabah anlatacak yeni bir hikayesi olan birine aşık olurdum. Boş işler ve anlar peşinde koşardık.

Yetmişlerimde tüm aşklarıma şiirler yazardım. Boş işler işte . . .

Öldüğümde doğu rüzgarına bıraksınlar beni, boşluğun tam ortasına . . .

Silkelesen bir tutam aşk, iki dize şiir ve kefeye koysan bir kilo pamukla aynı gelir, nah işte o kadar hülya dökülürdü kanadımdan.

Bu kadardı hepsi, tüm yaşanan, boş işler dedim ya.

Çok bir şey sanmasın okuyan . . .

• רמה

  1

• נקודות

  0