
" Artık ߣni ßağLamaz"
Saksıyı kıran düşünsün..!!
Eğer sevgi bir çiçekse, Saygı onu koruyan saksısıdır.Çiçek solmaya başlamışsa dikkat edin, Saksı mutlaka çatlamıştır.Bu saksının £ski halini alması mümkünmü?
**Vicdan**
Dinledim!
Binlerce yalan katılıp söylenenleri,
Anlatmaya muhtaçları avuttum…
Pustum!
Sabır savaşında cephedeyken önceden,
İsyan sancağının gölgesinde sıyırttım…
Kustum!
Kardeş eti yiyenlerin ardından,
Helal lokma kokusunu unuttum…
Sustum!
Sessizliğin altın’a sığınarak,
Gümüşten saraylara somurttum...
Azdım!
Çok sanırken kendimi
Melekleri sıfatımdan soğuttum...[yaSin Avcı] tşk'ler yaSin
DünDen ßugüne AŞK/ın £vresi
aşk değildir belden aşağı
devrin aşkları;
şehvet içinde bayağı
yakındır hakkın dayağı
aşk ruhta bedenden uzakta
yoktur aşk yatakta
şehvetin aşkı batakta
aşk şehvetten olmadı
bir meniden doğmadı
aşk LeyLa’idi
LeyLa aşk-ı mecnunda bildi
Kerem’di dağları aŞk için delen
Aşk’tı ovakit "ASLI"na bürünen
Ferhat yandı birde aşk için;
O aşk’ki hem duru ,hem "ŞiiRiN"
Züleyha kavruldu,güzellik adına
Kavuşamadı aşk-ı "Yüsüf"una
şems-i dedi;illede mevlana
sevgi-hoşgörü dergahında
aŞk yaşanırdı;
döne döne Er meydanında
Devrin aŞk tabiri şehvet-i doruk
sanki ayran aşk,sanki yörük
£kşidiçce,bozuldukca aŞk;
yeni ßedende ateş-i körük
vijjDan’sızım (£KİM 2011)
ÖğRenDim
Hafızamın çocukluk yıllarımda daha temiz
daha verimli ,kuvvetli olduğunu öğrendim
Şimdilerde birçok güzel kavramı,kavrayamadığım
Gereksiz bilgilerle ,anılarla dolu zihniyetimde
fütursuz kavramlar olduğunu öğrendim
Değerli bir can taşıdığımı öğrendim
canın kafesi bedenimin kıymetini
sağlık elden gitmeye başlayınca anladım
bedeninde içinde bir ruh olduğunu,
bu güzel ruhunda bedenden yüksekte olduğunu öğrendim
okudum, sonra yazmayı öğrendim
yazdıkça yazgımın,ne kadar yazılası olduğunu öğrendim
bildiğimi sandığım tüm dünya gerçeklerinin
manevi alemde ,sıfır değerde olduğunu öğrendim
hakiki bilim/ilim meclisinde diz çürütmem gerektiğini öğrendim
acıktıkça yedim, yedikçe köreldim
meğerse yemenin ne kadar zararlı olduğunu öğrendim
az ye, az konuş ,az uyu diyen alim’lerin
gerçekte ne demek istediklerini öğrendim
uyudum her gece ve gündüz,derin derin uyudum
ruhumu uyutmak için,beni ayağında sallayanın
aslında ben olduğumu,nefsani benlik olduğunu öğrendim
gafletten ne kadar erken uyanırsam
manevi ilimlere o kadar çabuk kavuşacağımı öğrendim
severdim herşeyi, canlı cansız her varlığı
karekteristik özelliğimle severdim
ama her sevdiğimi de,O’nun rızası için sevmem gerektiğini,
sevdikçe,hizmet ettikçe ,O’na yakınlaşacağımı öğrendim
vicdan’sızdı belki ünvanım,ama aksine çok da vicdan’lıydım
hep şikayetci oldum böyle olmaktan ve kaybetmekten
aslında kazanan yine benmişim;
gönül gözümle Hak’ka bakınça,ne kadar merhamet yüklü olduğumu
bunun için hizmet ehli olduğumu öğrendim
ağladım, hak edene etmeyene, ardı sıra ağladım
yeri geldi kahrettim, karalar bağladım
ama hiçbir faninin aslında, bir damla göz yaşım etmediğini öğrendim
asıl ağlamam gerekenin, mevla olduğunu öğrendim
yürürdüm,durmadan biyerlere koşar yetişmeye çalışırdım
aklımda dünya meşgalesi,kalbimde eş,evlat kaygısı
ne kadar boşa koştuğumu öğrendim
yürürken, koşmaya başlayacağım tek hakikatin,
tek yegane dostumun;
beni yoktan var eden ,yaradıcımın olduğunu öğrendim
herşeyin sıfat yönüyle ilgilenirdim
oysa her sıfatın,zahir-i-zat değerde anlamı olduğunu öğrendim
anlam yükleyemediğim nice eylemlerin
O’nun tarafınca kusursuz yönetildiğini öğendim
insanların hep bir çıkar ve karşılık ile dost olduklarını öğrendim
fanide tek karşılıksız sevenin ANA,
bakide tek dostun O ve O’nun dostları olduğunu öğrendim
O’nun aşkıyla gelen sarhoşluğun,
aslında bir okadar huzur ve mutluluk verici olduğunu öğrendim
İçinde karınca-kararınca yaşadığım dünya aleminin
aslında okadar büyük olmadığını öğrendim
İlahi aşk ile can bulacak ruhun,
Dünya aleminden daha büyük ve heybetli olduğunu öğrendim
bunu ruhen yaşadığımda,
Cihanı alem-in avuçlarımda bir bilye olduğunu öğrendim
sıkı versem ,suyunun ,pestilinin çıkacağını öğrendim
(VİCDAN)