Şakir, 45

yüzünün

inanılmaz büyüsü

içimi kapladıkça

sadece annemde gördüğüm

bir melek yansıması çıkıyor karşıma.

neyi eksik kalsa

seni anlatamayan

köhne ve yalın cümlelerin

yıkılması gibiydi sanki

dökük eski ve garip bir evin

içimden kaçıyorum bu aralar

bir korkak gibi uzaklara gidiyorum.

ve bütün bırakılmalara ve savaşmalarımıza inat

sana yağmurlarımızı terk ediyorum

ikliminde üşürsün diye ülkemin

bir kaban,

bir bardak çay

ve kırık hayaller bırakıyorum içine

kaybetmiş bir komutan edasıyla

paramparça bir umutla yani

iki sınırlı bir haritanın

ikinci en uç köşesi olan içimi

sana terk ediyorum...

• Level

  1

• Points

  85