Ali, 39

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu,ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim...

Ne hissettiysem onu söyledim onu yaşadım,yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım.

Asla keşkelerim olmadı ...

Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım...

Karşıma bazen gerçek yüzler bazen de sahteler çıktı ama olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım...

...Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim ya da asla birini severken karşılığını beklemedim...

Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim...

Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim..

Bazen çok kırıldim, bazen belki de kırdım ama hata insana mahsustur dedim, affettim af diledim ...

Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yine de affettim, onlar beni belki saflıkla yargıladılar, belki de içten içe sinsice güldüler ama asıl unuttukları şuydu ;

ben aldanmadım, aldanan herzaman kendileri oldular ama bunu anlamadılar...

Bir insan kaybının ne olduğunu bilmedikleri için kaybetmek onlarda alışkanlık haline geldi, oysa ben hiç insan kaybetmedim....

Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim...

• Level

  1

• Points

  0