
Alışma Bana ! Ne Yapacağım BeLLi OLmaz, Bugün Varım, Yarın Birden Yok OLurum. Dokunma Bana ! Kapanmamış YaraLarLa DoLuyum. Canımı Acıtma Bir Yara Da Sen Açma. Sevme Beni ! Yoğun DuyguLarımda KayboLursun, Tutuştururum. İsteme beni ! YasakLarLa Boğuşursun, EngeLLerLe DoLuyum. Çözmeye CaLışma Sakın ! SeninLe Karışır Iyice Kördüğüm OLurum. AnLama Beni ! Ben Kendimi AnLarım, Ben BöyLe MutLuyum. Aşkı Yaşatmamı Isteme AsLa ! Artık Inanmıyorum. Güveniyorsan Kendine Inandır Beni Aşkın VarLığına. Sonunda Öyle Bir Aşk Yaşatırım Ki, Vazgeçemezsin, Tutkun OLurum. YıkabiLirsen DuvarLarımı Sakın Bırakma Beni ! Tüm TutkuLarımın Ve Gücümün Arkasında, HaLa Minik Bir KIZ CocuğuYUm. Ve AsLa Unutma ! Büyütemezsen KayboLurum!anımıyorsan eğer, anlamak zordur beni...
Kelimeler pek anlatamaz; ama ben yine de deneyeyim değil mi?
Karadağ gibi güçlüyüm; ama ağlarım bir bebek gibi yeri geldiğinde.
Ağlamak zoruma gitmez; ama ağlatan zoruma gitmedikçe!
Zordur beni ağlarken görebilmek; çünkü zordur benim için özel olabilmek...
Yaşım 21 ama yaşım kadar hayatı daha sığdırdım ben ömrüme.
Mutluluğu da çok yaşadım, acıyı da!
Dik başlıyım giderim alayına!
Bildiğim kesindir benim gözümde.
Çok şey bilirim ama her şeyi bilecek kadar da cahil (!) değilim!
Bir de prensiplerim vardır beni ben yapan.
Değişmez hiç bir zaman.
Gönlüm geniştir, yüzlerce kişi alır dost haznesine; ama aşk odası kapalı anahtarı da ta deniz dibinde.
Kin tutamam istesem bile.
Dışarıdan hırçın bir deniz gibi görünürüm; ama sevdiklerime göl gibi sakindir ömrüm.
Sinirlenmem öyle her şeye; ama sinirlendim mi vay haline.
Bir kere kardeş dedim mi birine elim kalkmaz sırtımdan vursa bile!
As Türküm... Yaşarım Doğu-Batı sentezinde.
Osmanlı kafasında; ama Atatürkçü biriyim, size göre "nasıl yani?" bana göre olması gerektiği gibi!
Satmam kimseyi hayatta; çünkü satılacak insan giremez hayatıma.
Aşırı açık sözlüyüm bildiğimi söylerim insanın suratına.
İste ben böyleyim normal olacak kadar, anormal de değilim.
Anlatılmaz yaşanır derler ya, işte öyle biriyim.
Bazen acı, çoğu zaman üç şekerli bir kahveyim...
Ömür pazarında tükettiğimiz "biz" in yerine koyduğumuz "ben" inde tatminsizlikler girdaplarında tükenmeye,yok olmaya başladığını keşke görebilecek gözlerimiz olsaydı. İhtiraslarımızın, egolarımızın yanlızlığa mahkum ettiği yüreğimizde, imdada kendimizin bile yetişemeyeceği yangınların olduğunu keşke hissedecek ferasetimiz olsaydı. İrademizin hakkını verecek kadar şecaat sergileyip o çelik örgüleri kanasada ellerimiz,acısada canımız bir hamlede koparmaya atılacak kadar keşke fedakar olabilseydik. Keşke tükettiğimiz hayatımız gibi başka hayatlarıda son kullanma tarihinden önce tüketme bencilliğini göstermeseydik...
Ya susmasını bilip, büyüklüğünü göstereceksin yada olur olmaz konuşup nefretimi hakedeceksin.! Saygı gördüğünü farketmezsen, DİKKAT'e alınmadığını farkedersin, benim için hava hoş bilki SEN kaybedersin.! Tek zenginliğim GÖNLÜMDÜR.! Tek fakirliğim KiN'im ama dedim ya GÖNLÜM zengin, fazla zorlama istersen, yoksa,, FAKiR tarafımdan HAKKINI veririm..!
Bir gün bir yerde tekrar karşılaşırsak eğer
Benimle yeniden tanış !
Bıraktığın gibi olmayabilir bir çok şey
Yaşım, aklım, başım ..
Belki de biraz daha zalim,belki de medeni halim.
Ama kimse anlamasın bu tanışıklığın evvelini
Gözün bile ısırmasın beni bir yerden
Çıkaramadım değil de tanıştığımıza memnun oldum cevabını almak istersen ,
Sarılarak değil ancak el sıkışarak karşılayabilirim seni...