Yildirim, 44

...Gizli bir satırsın içimde, gizli bir cümle! Bir türlü gururumun kapılarını yıkıp sana "seni seviyorum" diyemiyorum, seni dile getiremiyorum! Çünkü bir kez daha aldatılırım diye korkuyorum.

Bu korkuyla sensiz kaldım ben, yoksa gururumu kalbimle paramparça edip çoktan avuçlarıma yerleştirirdim seni! Bu arada beni kimsesizleştirmediğini öğrendim ve bu his beni ayrılık karşısında öyle onurlandırdı ki kahkahalarla boğdum yalnızlığı acının doruğunda!

Bakma sen, çok acıyorum kendime aslında! Adını koyamadığım bu platonik sevdanın başucunda ağlamaktan bıktım, beni avutmaya çalışan vuslatında zırhı düştü! Çürümeye yüz tutmuş dizlerime kaç şiir daha dayanır dirseklerim bilmiyorum, kendim için kanayıp duruyorum!

Gözyaşlarımı cebime sıkıştırıp sana ölesiye koşmak istiyorum ama biliyorum kucağında başka bir sevdayı barındırıyorsun! İmkansızsın, bizi sen bile kavuşturamazsın bunuda biliyorum!

Öylesine ayrı kalıyoruz ve ölesiye hasret kalacağız ki birbirimize belkide yüzünü görmek bir daha kısmet olmayacak gözlerime, 'seni seviyorum' al bu cümleyi ve yüreğinin en güzel yerine göm!

• Niveau

  1

• Points

  0