Havva, 42

Ya Nebi... Bir kalem aldım elime ve boş bir kağıt. Seni anlatmak, sana olan sevgimi kaleme almak için .. Senin sevgin, sana olan özlemim kağıda dökmekle anlatılır mı Ey sevgili? Bu hasret ,özlem kelimelere dökülür mü? Sana olan özlemim kağıda sığar mı Efendim... Seni hayal ediyorum bir an gözlerimi kapıyorum , uçsuz bir ummana dalıyorum sanki... Ah Efendim bende seni gören garip bir kölen olsaydım," Anam babam sana feda olsun ya Rasulallah" diyen zeyd gibi geçseydim anadan yardan.. Bir kütüğü kıskanır mı insan , imrenirmi mi bir kütüğe? Hanı sen ona yaslanmıyorsun diye ağlamıştı ya.. Ya biz Ya Rasulallah ya biz.. Bir kütük kadar olamadık birkez bile dokunamadık sana... Ümmetinden öyle gençler gelecek ki ben onları görmesemde Allah için çok seviyorum demiştin ya ashabına? O gençler , bizleriz Ya Rasulallah .. Seni seven, özleyen , hasretini yüreğinin derinliklerin de hisseden, adın her geçtiğinde kalbinde derin bir özlem duyan bizler.. Şimdi gelseydin efendim seni özlemle bekleyen bizler, bir o kadarda büyük mahcubiyetimizle nasıl bakardık gül yüzüne.. Öyle daldık ki dünyalık hevalara başımız yukarda, dimdik durabilırmiydik karşında... Sevgiyle andığın o gençlerin bizler olduğuna inanırmıydın yüzlerimizdeki bu utançla.. Ama biliyoruz ki sen ümmetine hep şefkatle yaklaştın sevgini esirgemedin, ömrünù ümmetine adadın.. Şimdi başımız eğik, gözümüz yaşlı ve mahcubiyetimizle şefaatini bekliyoruz efendim. Bu dünyada erişemediğimiz şerfe erişip cemalini görmeyi diliyoruz dualarımızda, Ellerimiz sema da seni diliyoruz Rahman dan.. Ya Nebi bizde ümmetinden bir garibiz ne olur mahşerin karanlığında unutma bizi..."Melike Samncı

• Nível

  1

• Pontos

  0