
Nerdesin ey sevgili?
Nerdesin?
Nasıl özlemişim seni bir bilsen?
Ahh..bir gelsen..
Nasıl da seviyoruz birbirimiz oysa..
Ben’i benden çok seven Sen,Sen’i senden çok sevenBen!
Bu değil mi ki zaten işi özü?
Sevginin en tarifi bu değil mi?
Karşılıksız her birimiz açısından..
Ama dışarıdan bakıldığında,karşılıklı sevip sevilen…
Kıskandıran başkalarını..
Şüphe yok,sorgu yok sual yok..
Kaygı yok,tereddüt yok..
Bu nasıl bir teslimiyet Allah’ım?
Neden yok?
Niye yok?
Yok işte birbirimize bu şekilde cevap..
Sanki ben,ikinci sen..
Sanki sen,ikinci ben..
Ben;Sen!Sen;Ben!
Hangi gönül iklimindesin şimdi?
Hangi mevsimi yaşıyorsun?
Çetin bir kışın ortasında mısın?
Yoksa güneşli bir bahar sabahında mı?
Çimlere uzanmış,bulutları birşeylere benzetir halde misin?
Yoksa papatya falına mı takıldın;
Seviyor..sevmiyor...
Hüznünü yapraklarla döken sonbaharda mısın yoksa?
Bir bankın üzerinde bedenini park etmiş halde misin?
Sahi aklıma geldi, sen gerçek misin?
Var mısın bu hayatta?
Düşlerim misin?
Hayır hayır..
Bence sen;
Uykusunu alamamış hayallerimsin! / hayalimsin!