
yıldızların parlak olmadıgı bir akşam üstü odamın duvarları harabeye döndü gözyaşlarımla sevmeyi bilen kalbim ise o gece herkesi unutup bir köşede içine akan gözyaşlarını sineye çekti
ay yerini güneşe bırakıyordu gecenın sonunda.bedenim soguk tren raylarının üstünde karşılıyordu sabahın ilk ışıklarını.ellerim tutmuyordu gözlerim hala senı görüyordu köşe başındaki agacın altında ama sen yoktun baktığım yerde.
bedenım soguk tasın üstünde öylece kala kalmıstı ellerım tuttulmaya muhtac kalmıstı gozlerım kapanmıştı bir süre sonra ve donuyordum cünkü soguk icime islemisti o gece
o gece seni bir kez daha düsünüp aglamsıtım agladıgımı kımseler duymadı aglarken gozumden bir tek damla göz yası akmadı ve senın hayalini kurarken yine bu gece senın yanında olmak istedim.
Bu gece sevgilim, bir fırsatını bul ve denizi çek icıne. Beni hissedeceksin. Çunku ben ne zaman sensiz kalsam denize bırakıyorum yüreğimi sana ulaşması için..