Emrah, 45

Bir esi olmali insanin

Ruzgar onun kokusunu getirmeli

Yagmur onun sesini

Aksam onu gorecek diye pırpır etmeli yuregi

Ayaklari birbirine dolasmali heyecandan eve donerken

Cennetten köşe almışcasına

Sevdigi, sakındıgı,bakmaya kıyamadıgı

Her bir hucresinden askin fıskırdıgı

Çölde okyanusu yasadıgı bir eşi olmalı insanın

Ben seni ölene dek sevecegim diyen degil

Ben seni sevdikce ölmeyecegim diyen...

Ne hesabını veremeyecegim bir gunum oldu

Ne de vicdanimi lekeleyen bir gecmisim

Ne hissettiysem onu söyledim,onu yasadim

Yasadigim bir tek andan bile pismanlik duymadim

Asla keskelerim olmadi

Hic bir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadim

Karsima bazen gercek yuzler,bazen sahteler cıktı

ama olsun ben yine sadece hislerimle yasadim

Asla sevmedigim birine Seni seviyorm demedim

Ya da asla birini severken karsiligini beklemedim

Dostluguma deger bicmedim,sevgime ise hicbir zaman sınır cizmedim

Sevdiysem sonuna kadar gittim,bitirdiysem öldurse de hasreti geriye dönmedim

Bazen cok kırıldm,bazen belkide kırdım.

Ama hata insana mahsustur dedim

Affettim,af diledim

Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben yinede onlari affettim

Onlar belki beni saflikla yargiladilar.

Belkide icten ice sinsice gulduler.

Ama asil unuttuklari şuydu; Ben aldanmadım.

Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar.

Bir insan kaybının ne oldugunu bilmedikleri icin kaybetmek onlar icin bir alıskanlik.

Oysa ben hic insan kaybetmedim Sadece zamani geldiginde vazgecmeyi bildim o kadar!!!

• Level

  2

• Points

  1990